خبرگزاری فارس: جشنواره سراسری تئاتر مهر کاشان سه شنبه شب طی آیینی با معرفی نفرات در فرهنگسرای مهر سازمان رفاهی تفریحی شهرداری کاشان به کار خود پایان داد. 

به گزارش خبرگزاری فارس از کاشان، رئیس ستاد جشنواره سراسری تئاتر مهر کاشان نیز در این مراسم با اشاره به ارتقای سطح کمی و کیفی این جشنواره نسبت به سال های قبل گفت: میزان آثار ارسالی به این جشنواره نسبت به سال گذشته دو ونیم برابر افزایش داشت. 

محمد خاکسار افزود: به دبیرخانه این جشنواره ۲۷۹ اثر از ۷۷ شهر کشور ارسال شد که در مرحله اول ۵۵ اثر توسط ستاد بازبینی انتخاب شد و در مرحله نهایی ۱۲ اثر برای رقابت در جشنواره برگزیده شد. 

وی با تقدیر و تشکر از تمام ارگان ها و نهادهایی که در برگزاری این جشنواره همکاری کردند ابراز امیدواری کرد: برگزاری این گونه جشنواره ها بتواند در تشویق و شکوفایی استعدادهای جوانان مستعد و ارتقای سطح کمی و کیفی تئاتر شهرستان موثر باشند. 

داوود رشیدی هنرمند و پیشکسوت تئاتر، سینما و تلویزیون در این مراسم عشق و استعداد را دو عامل لازم برای موفقیت هر هنرمند بازیگر دانست. 

وی گفت: کسانیکه چنین گوهری را با خود دارند باید مراحلی را چون خاک صحنه خوردن و فداکاری طی کنند تا این گوهر در وجودشان پرورانده شود. 

به گزارش خبرنگار فارس در کاشان بر اساس نظر هیئت داوران در بخش موسیقی ضمن قدردانی از موسیقی آخرین خان لوح تقدیر جشنواره و جایزه نقدی به دلیل ایجاد فضای مناسب به موسیقی نمایش شهادتنامه راحله از بندرانزلی تعلق گرفت. 

همچنین در بخش نمایشنامه نویسی دیپلم افتخار و جایزه نقدی به حمیدرضا قاسمی نویسنده نمایش آخرین خان از فلاورجان و رسول بانگین نویسنده نمایشنامه بهشت از ارومیه به عنوان نفرات برتر اهدا شد و هیچ متنی شایسته مقام سوم جشنواره شناخته نشد. 

در بخش کارگردانی هیئت داوران برای نفر اول هیچ انتخابی نداشت و دیپلم افتخار و هدیه نقدی کارگردان دوم جشنواره را مشترکاً به حمیدرضا قاسمی کارگردان نمایش آخرین خان از فلاورجان و احسان جانمی کارگردان نمایش امشب دیگر مهره های پشتم لیلبک می زند از زرین شهر اهدا شد. 

و جایزه کارگردانی سوم جشنواره به وحید درویشی کارگردان نمایش شهادت خوانی راحله از بندرانزلی تعلق گرفت. 

در بخش بهترین بازیگر زن هیئت داوران هیچ کس را شایسته مقام نخست ندانست و ضمن تشکر از مرجان موسی نژاد بازیگر نمایش شهادت خوانی راحله از بندرانزلی دیپلم افتخار و هدیه نقدی بازیگر دوم زن جشنواره را به رادنوش مقدم بازیگر نمایش امشب دیگر مهره های پشتم لیلبک می زنند اهدا کردند. 

همچنین میترا آهور بازیگر نمایش بهشت از ارومیه شایسته مقام بازیگر سوم زن جشنواره برگزیده شد. 

همچنین هیئت داوران در بخش بهترین بازیگر مرد با تقدیر و اهدای لوح تقدیر و هدیه به صورت مشترک به جواد طالبی بازیگر نمایش بهشت از ارومیه و سیدعلی مسعودی بازیگر نمایش به همین سادگی از کاشان دیپلم افتخار و جایزه نقدی بهترین بازیگران مرد را به ترتیب به حامد منانی بازیگر نمایش نقل سرخ از تهران ، امین زارع بازیگر نمایش امشب دیگر مهره های پشتم نی لبک می زنند از زرین شهر و مهیار عسگری بازیگر نمایش به همین سادگی از کاشان اهدا کردند. 

در بخش طراحی صحنه لوح تقدیر طراحی اول به حمیدرضا قاسمی طراح صحنه نمایش آخرین خان از فلاورجان تعلق گرفت و اکبر قهرمانی طراح نمایش نقل سرخ از تهران لوح تقدیر طراحی صحنه دوم جشنواره را به خود اختصاص داد. 

هیئت داوران لوح تقدیر و جایزه نقدی جشنواره را در بخش بهترین بروشور به مصطفی توحیدی نسب طراح بروشور به همین سادگی از کاشان اختصاص دادند. و در بخش بهترین آفیش هیچ نتخابی نداشتند. 

لوح تقدیر و هدیه نقدی جشنواره در بخش بهترین چهره پردازی به اکبر قهرمانی چهره پرداز نمایش نقل سرخ از تهران اهدا شد. 

لوح تقدیر و جایزه نقدی جشنواره در بخش بهترین طراحی لباس به وحید درویشی طراح لباس شهادت خانه راحله از بندرانزلی تعلق گرفت. 

همچنین داوران لوح تقدیر و هدیه نقدی خود را به خاطر بیان بدیع در ارائه یک مضمون مذهبی با سادگی، بی پیرایگی و صمیمیت به رسول بانگین کارگردان نمایش بهشت از ارومیه اهدا کردند و لوح تقدیر و هدیه نقدی به محمدعلی یزدان پرست بازیگر نمایش به همین سادگی از کاشان به خاطر اجرای روان و ارتباط موثر با تماشاگر اهدا کردند. 

چهارمین جشنواره سراسری تئاتر مهر کاشان به میزبانی سازمان رفاهی تفریحی شهرداری کاشان ۱۷ تا ۲۳ مهر در فرهنگسرای مهر این سازمان برگزار شد. 

انتهای پیام/ب 

رسول بانگین متولد 56، دبیر هنر، چند سالی است که می نویسم و کار می کنم. 

کار بدی نیست. خودم که خیلی دوستش دارم. بطور کلی دغدعه های فکری حیوانات را دست دارم. 

متن را خودم نوشتم اغلب هم متون خودم را کار می کنم. 

زندگی در آینه ای که هر لحظه ممکن است بشکند. 

امیر لطفی، مدیر عامل انجمن تئاتر مهر آئین مسئول انجمن نمایش خمینی شهر، عضو شورای نظارت بر نمایش خمینی شهر دبیر و عضو شورای نظارت بر سازمان های مردم نهاد خمینی شهر مسئول کانون بسیج هنرمندان خمینی شهر 

کار دارای محتوای اجتماعی است و پیرامون مسائل جوانان می گذرد. جوانی که برای تأمین هزینه های تحصیل در رشته تئاتر، مجبور می شود رانندۀ شخصی به نام امیر شود. او هر روز مهمانان امیر را به مقصد می رساند و این بار...

متن بر اساس یک قصۀ واقعی نوشته شده که چند سال پیش تیتر اول اخبار حوادث بود. نمایشنامه امکان هرگونه طراحی و جای سازی را برای عوامل نمایش فراهم می سازد و بسته به نوع نظور دیدگاه گروه اجرایی ظرفیت های بالایی دارد.

4- تئاتر... :

حکایت ماندنی ها و رفتنی هاست. ماندنی باشیم. انشاءالله

طرح: علی آهنگر

رستم پهلوان معروف ایران، افراسیاب یل تورانی را با تیر دو شعله و به مدد مکر و حیله و کمک از نقطه ضعف دشمن هدف قرار داده و می کشد. پشیمانی و مدامت رستم از کار کرده و تیر انداخته و کودک درونی که به سوی شهرت و خوشنامی سوقش می دهد او را در پذیرش سرنوشت غم انگیز خان آخر که همه می دانیم شغل برادر بدطینتش با سلاح خدعه و مکر جانش ستانید رهنون می سازد و...

نمایش آخرین خان کارگروه نمایشی سکوت از فلاورجان روایت نبرد رستم و اسفندیار روئین تن بود که به لطف بازی نسبتاً خوب و روان بازیگر نقش رستم علیرغم خستگی تماشاگرانش و داد و فریاد برخی دیگر از بازیگران بر روی صحنه آنها را تا انتها به دنبال خود کشانید. خستگی از آن جهت که نمایش با تحکمی خاص، ضرباهنگی موزون و بیانی حماسی به عنوان تماشاچی با مردمی روبرو می شود که با توجه به دانستن کل ماجرا نیازمند وضوح اند! وضوح در همه چیز!از کشمکش ها گرفته تا اوج و فرود ها، از دیالوگ ها گرفته تا میزانسن ها و... خستگی و به تبع آن بی حوصلگی از آن جهت که تماشاچی تلاش می کند ارتباط بین افراد نمایش را کشف کند و عدم توفیق در این زمینه او را عصبی می کند و انفعال وا می دارد و احتمالاً برای هوا خوری به بیرون سالن می کشاند! همچنان که کارگردان نمایش در استفاده از وسایل موجود بر صحنه خلاقانه و هوشمندانه رفتار می کند که جای تقدیر دارد، جریان سیالی از احساس و حرکت خلق می کند و به تماشاچی می آموزاند که می شود از وسایل ساده موجود بر ری صحنه به شکلی خلاقانه هم استفاده کرد و نویسنده متن بر ابهامات می افزاید و تنها چیزی که از آن باقی می گذارد این است که تلاش کنیم با مروری از آخر نمایش به اول فقط به کشف حقیقت موجود در متن بپردازیم. گره ناقصی که نویسنده تا بخش پایانی نمایش از ارائه پاسخ طفره رفته است. سئوالی ساده از طرف مخاطب عام که چرا همگان خود را در نقش رستم می پندارند؟!! این تمامی گره نمایشی است که تماشاگر را برای یافتن پاسخ تا انتها بر روی صندلی نگه می دارد او نه روند شکل گیری حوادث، چرا که تماشاچی خود واقعه اصی را می داند اما کشمکش ها را درک نمی کند!. شاید چون کارگردان و نویسنده متن یک نفر بوده چربش توان کارگردانی وی بر نویسندگی اش موجب عدم توفیق در ساماندهی روابط بین اجزاء شده باشد که در جای خود جای بحث و بررسی دارد. ضمن ارج نهادن به توان بالای کارگردان نمایش در استفاده هوشمندانه از عناصر نمایشی و با نهایت احترام خطاب به ایشان به عنوان نویسنده نمایش عرضه می دارم: در هر نمایش صرفنظر از سبک و سیاق اجرا گره های نمایش باید همگام با سیر داستان شکل بپذیرند و پیش بروند. باز بشنوند یا نشنوند چندان مهم نیست مهم این است که روند شکل گیری گره نمایش باید توسط اشخاص آشنای بازی به نحو مطلوب به تماشاگر القا بشود. نا آشنایی تماشاگر با افراد بازی معضلی است که نمایش شما از آن در رنچ است. در پایانی کلاسیک گره می تواند باز بشود ولی در جهان حاضر تماشاگر مطلع با دانش دنیا دیده خود به هر نحو که صلاح بداند تفسیر و تأویل می کند و از اعمال کوچک و بزرگ اشخاص بازی برای خود مصداق های عینی و ذهنی می سازد. آنچه به صحت ساخته های ذهنی و اشتراک مفاهیم بین خالق اثر و بیننده کمک می کند زبان مشترک و وضوح است. روند شکل گیری جریانات نمایشی در عین حالی که باید معرف شخصیت و تیپ پرسوناژهای نمایش باشند می بایست وضوح را هم ارائه بکنند تا مخاطب چه عام و چه خاص در کشف روابط بین اجزا موفق گردد و کل را دریابد والا از کل ماجرا هیچ نمی فهمد و در تلاشی ناموفق حاصل ماجرا کلنجار رفتنی ذهنی است و لا جرم در این بین خستگی گریز ناپذیر است. نمایش آخرین خان بازیگرانی داشت که برخی از آنان برای هر اثری یک وزنه به حساب می آیند اما همین بازیگران توانا به دلیل ناتوانی نویسنده در معرفی اشخاص بازی کلیت مبهمی را به تماشاچی القا کردند که تا انتها نمی دانستیم در صحنه چه جریان دارد؟! این با گره تفاوت اساسی دارد عدم توفیق در گره سازی نمایشی به خلق کشمکشی نامتجانس با هدف و پایان دانسته از قبل آن می انجامد. برای اعضای گروه آرزوی موفقیت دارم. 

واقعۀ کربلا از وقوعش تا به حال عرصه ای برای تأمل و تعقل هنرمندان بوده است. نمایش تعزیه زادۀ اعتقادات مردمی و ادیبان به واقعۀ کربلا است و پس از ورود تئاتر به ایران زمین همچنان واقعۀ کربلا دستاویز بسیاری از نمایش نامه ها و تئاتر ها بوده است. 

نمایش شهادت خوانی راحله: روایت دختری است به نام راحله از واقعۀ کربلا که خود شیدای امام حسین (ع) و یارانش می شود و در پایان به دست برادرش شرزین به شهادت می رسد. به تصویر کشیدن صورت مثالی یا استعاری از وقایع، نگاه معمول هنر در شرق است. در شرق هنرمندان به وقایع به صورت جزئی و بیرونی نگاه نمی کنند. بلکه آنها هر چیز را کلی و درونی می بینند. در تعزیه (به عنوان یک نمایش شرقی) همۀ وقایع و اجرا کنندگان با نشانه های معلوم و تعیین شده و کاملاً درونی شکل پیدا می کنند. در نمایش شهادت خوانی راحله هم از رنگ بندی ها و تکنیک های روایی تعزیه استفاده می کنند. و بازیگران (به غیر از کاراکتر راحله) همه نقش های خود را از بیرون روایت می کنند به همین دلیل بسیاری از وقت ها بازیگران از روایت پیشی می گرفتند و تماشاگر متوجه روایتی که می کنند، نمی شود. این اتفاق بیش از همه برای بازیگر نقش شرزین رخ می دهد و شلوغی بیش از اندازه و ضعف در طراحی حرکات در بعضی از لحظات تماشاگر را از روایت دور می کند؛ شکست در روایت و استفاده از تکنیک های فاصله گذاری قصد گروه اجرایی در بیان روایت بوده همانند صحنۀ برف باریدن در کربلا که هم تداعی گر فضای درونی واقعه است و هم بین تماشاچی و روایت فاصله می اندازد و تماشاچی را هشیار می کند به واقعۀ که بارها و بارها برایش روایت شده فکر کند. اما فاصله انداختن بین روایت و تماشاچی با گسست روایت تفاوت دارد. ادعیه و شعر های عاشورایی در ترکیب بندی اجرا جای خود را پیدا می کند و همراه با موسیقی پویای نوازندگان جدل (دیالکتیک) بین روایت و فضا را به وجود می آورد. 

در پایان تلاش گروه اجرایی، انرژی بالای بازیگران و نگاه تجربی شان به تئاتر و بیان واقعۀ کربلا از این طریق قابل تقدیر و تشکر است. 

مراسم اختتامیه فردا سهشنبه مورخ 23مهر 1387 ساعت 18.30 سالن مهرگان فرهنگسرای مهر کاشان

با حضور هنرمندان صدا و سیما 

و سخنرانی شهردار محترم 

گروه هنری کاشان یکی دیگر از گروه های نمایشی است که در شهر کاشان فعالیت می کند. این گروه کار خود را از سال 1372 شروع کرد و با تلاش دوستان و هنرمندان عزیز تا حال فعالیتش را ادامه داده است. این نکته قابل توجه است نگاه این گروه بیشتر معطوف به کودک و نوجوان است. و فعالیتش را در این ژانر خاص خلاصه کرده است. این گروه با پیگیری های مراکزی مانند فرهنگسرای مهر کاشان، فرهنگسرای معراج و همچنین سازمان رفاهی تفریحی شهرداری کاشان به سر منزل مقصود خود رسیده است و توانسته به نتایج خوبی در رابطه با ژانر کودک و نوجوان دست یابد و اجراهایی را به صورت جشنواره و یا عموم در سطح شهرستان کاشان و حتی بیرون از کاشان داشته باشند امید است با پیگیری های مستمر این نهادها گروه بتواند به آرزویی که دلخوش آن است دست یابد. 

جنگ مهر با اجرای نمایش روباه دم زنگوله، ویژه برنامه روز قدس، جشن دوقلوها، جشن روزه کله گنجشکی، همکاری در سومین جشنواره کودک و نوجوان فرهنگسرای مهر در سال 84.

ویژه برنامه یاقوت کوچولو، جنگ تیاتری های کوچولو، برنامه مهر دوباره از راه رسید با اجرای نمایش سه جینگول، ویژه برنامه ای مختلف فرهنگسرای مهر که در سال گذشته نیز به آن ها اشاره شد، همکاری در چهارمین جشنواره کودک و نوجوان در سال 85.

مسافر کاشان (در ایام عید)، اجرای پنجمین جشنواره کودک و نوجوان، اجرای دکور هفته حج و زیارت کاشان، اجرای مسابقه نقاشی طولی (222 متر) در روز فلسطین، برنامه سلام مهر با اجرای نمایش کی میاد بریم ماه، شرکت در جشنواره سراسری تئاتر مهر کاشان، برگزاری ایستگاه های نقاشی و سرگرمی کودک در بیش از پنج نمایشگاه مختلف، نمایش عروسکی قلی دروغگو در کارنیوال شادی سرای فرهنگسرای معراج در سال 86.

اجرای برمامه مسافر کاشانه برای دومین سال اجرای جشن آب = زندگی به سفارش سازمان آبفای کاشان، برگزاری ششمین جشنواره کودک و نوجوان فرهنگسرای مهر، دکور مسابقات موتور کراس سازمان رفاهی تفریحی شهرداری کاشان، آماده کردن نمایش دیگر جادو برای اجرای مهر ماه امسال در سال 87

وحید درویشی. کارگردان و نویسندۀ شهادت خوانی راحله، شرکت در چندین و چند جشنواره تئاتر استانی، منطقه ای، کشوری. کارگردانی 40 نمایش، نویسندگی چندین نمایشنامه، کسب جوایز متعدد از جشنواره ها ی تئاتر کشور. دارندۀ مدرک کارشناسی ارشد نمایش.

دختری به نام راحله چند شب قبل از عروسی اش صدایی در خواب می شنود که او را پریشان می کند شرزین برادرش او را از این صداها بر حذر می دارد تا اینکه دهمین روز از ماه محرم الحرام فرا می رسد...

سعی کردم با نوشتن این نمایشنامه نگاهی جدید به واقعۀ عاشورا دشته باشم. 

باشد که صحنۀ نمایش همچون طناب بندبازان اجازۀ نمایش راه رفتن، به افراد نالایق را ندهد. (سر الانس الویه)

حمید رضا قاسمی هستم، نویسنده و کارگردان نمایش آخرین خان، 26 ساله، دانشجوی رشتۀ روان شناسی...

رستم تیر دو سر را بر چشمان سیاه اسفندیار فرو می نشاند و از پشیمانی بر سر جنازۀ اسفندیار بیهوش می شود، او سیمرغ را بر فاش سر اسفندیار نفرین فرستاد و لحظاتی بعد خود را می بیند که به جنگ با اسفندیار می ازد با سپاهی، او کتایون مادر اسفندیار را می بیند که برای سوگواری رستم بیابان در می نَوَردد چرا که دانسته بر یقین است اسفندیار رستم را بر خاک سیاه انداخته است و او رستم تهمینه را می بیند که جنازۀ خود را (رستم) به جایی برای خاک سپاری راهی می کند، رستم به سفارش سیمرغ برای نجات اسفندیار چندین شب و روز را با ارابه ای پیاده طی کرده تا کاتبی را بجوید تا به سِحر قلم خویش روئین تن را بر او بازگرداند ولی در آخر...

علاقۀ وافر به ادبیات کهن...

یعنی سکوت.

1- خبر فوری: اول این که دبیر جشنواره صاحب یه پسره کاکل زریِ مامانی شده اونم تو این اوضاع درهم برگزاری جشنواره. که البته هنوز سر اسم این آقا پسر دعوا است. اسامی پیشنهادی کمیتۀ بولتن به آقای شفافی؛ مهربان، مهرگان، مهرشاد، مهرروز، مهرنوش، مهرزاد، مهرراد ...

دوم این که همراش خیر و برکت آورده باشه (انشاء ا...)

2- نذری پزون: دیروز دستگاه صوت و نور سالن آبی (ببخشید مهربان) هنگ کرد(قفل کرد) که با سلام و صلوات و نذر و نیاز راه افتاد (قراره اختتامیه شله زرد بدن)

3- جلسۀ نقد و بررسی: چون در سالهای پیشین جلسات نقد و بررسی با تعدادی نقدنما برگزار می شد و صندلی ها و... را به سر و کلۀ هم می زدند و هر از گاهی (شرمنده بقیه اش رو نمی تونم بگم...) دیگه امسال جلسۀ نقد و بررسی نداریم. (جوش به دلتون)

4- از دست این کاشانی ها: بازم خوبه از کاشان یه کار بیشتر نبود. حالا بشنوید حرف های تماشاچی ها رو: 

الف) آقا امروز ساندویچ نمی دین؟ (باور کنید اون فقط یک بروشور بود)

ب) آقا چرا بقیۀ تایتانیک رو پخش نمی کنید؟ (دو زار بده آش به همین خیال باش)

ج) ... (چیه؟ کم آوردی چرا سه تا نقطه می زاری؟).

5- حمید آقا رو که همه می شناسید. حمید آقا با همایون معروف خودمون سخت مشغول شکار لحظه ها برای ساخت تیزر پایانیَن ولی نمی دونم چرا این حمید آقا اینقدر مشتاقه که خودشم تو فیلم باشه. آخه حمید آقا هی داد می زد «همایون از منم بگیر». 

طرح: علی آهنگر

با اجرای نمایش انتظار سبز در سالن مهرگان جشنواره چهارمین روز برگزاری خود را آغاز کرد. داستان نمایش در فضایی شبیه پشت بام یک منزل در محله ای فقیر نشین و در مورد ارتباطات عاطفی دو برادر و کش و قوس ها و در گیریهای آن دو در مورد فروش نخل مذهبی موجود در محوطه پشت بام و یا فروش کبوترهای برادر بزرگتر و هزینه کردن پول آن برای سفر زیارتی برادر معلول به منظور شفا به مرقد امام رضا (ع) می چرخد. درگیری حشمت به عنوان لُمپنی کفتر پران و برادر معلول به عنوان آلترنا تیوی احساسی می توانست خالق کشمکشی زیبا باشد به شرطی که با بازی خوب و یکدست آن دو توأم می گردید که در آن صورت حتماً ما شاهد اجرای یکی از زیباترین نمایش های جشنواره بودیم ولی افسوس که چنین نشد و اجرای ضعیف و دور از انتظار، انتظار سبز جای هیچ بخشی را برای مخاطب خود باقی نگذاشت. بازی ضعیف و فاقد عمق ایفاگر نقش حشمت کفترپران و جاهل ملک در حالی که اصلاً نقش خود را باور نداشت خدشه ای جبران ناپذیر بر ساختار دراماتیک نمایش وارد کرده بود. تو گویی که با هیچ ترفندی هم امکان باز سازی آن نمیرفت و در یک کلام حشمت نقش خود را نشناخته بود تا قادر باشد ایفاگر بخش هایی هر چند اندک از آن باشد. چیزی که در شناخت زوایای متن و القای حص تعلیق و اوج فرودهای نمایشی موثر بود. متن نمایشی عالی انتظار سبز هم نخستین قربانی اجرای ضعیف و بازیگرانی بود که از خلق ابتدایی ترین جزئیات بازی در لحظات خاص نمایشی عاجز بودند. بعنوان مثال بازیگر معلول در چندین مورد موقع نقل و انتقال به ویلچر پاهایش را بگونه ای حرکت می داد که هرگز نمی شد باور کرد او از ناحیه دو پا عاجز باشد. گرچه ایفاگر نقش برادر کوچکتر در لحظاتی از نمایش به لطف موقعیت زمانی و مکانی و برانگیختن احساس حس ترحّم مثلاً افتادن روی زمین تا حدی در اتصال حسن و برقراری ارتباط با تماشاچی موفق بود ولی در کل نمایش آنقدر ضعیف اجرا شد که هرگز نمی توان حضورش را در جشنواره توجیه کرده انتخاب کنندگان آن با یک علامت سئوال بزرگ در خصوص علت انتخابش مواجهند. شاید اگر این نمایش انتخاب نمی شد فرصتی دیگر به سایر نمایش های گروه های درخواست کننده داده می شد تا بخت خود را بیازمایند چیزی که انتظار سبز انجام داد! نمایش پایان خوبی هم نداشت و حداقل سه مورد تماشاچی را به کف زدن دعوت نمود. اگر بازیگران آن می توانستند حس و پیام آنرا به تماشاچی منتقل کنند بعضی حشمت قادر بود مسیر تغییر و تحول شخصیتی خود را به ما منتقل کند در آنصورت حتماً ما هم منتظر پایان سرخ نمایش بودیم، کفترهایی که داخل قفس مانده بودند، منتظر حشمتی که رفته بود و برادری که شفا یافته و روی پاهایش راه می رفت ولی حیف که چنین نشد! 

برای دست اندرکاران نمایش انتظار سبز آرزوی موفقیت دارم. انشاء ا... که از آنها در دوره های بعدی جشنواره کارهای قابل قبول تری شاهد باشیم.

یادمان باشد با اینکه چندین سال است که از دفاع مقدس می گذرد هنوز که هنوز است این رویداد تاریخی از تازگی و پاکی خودش برخوردار است و یادمان باشد هنوز آدم های وجود دارند که از جنگ زیبا می نویسند و نگاه های ویژۀ آن ها به مقولۀ جنگ نگاهی ماورای تصور است. امشب دیگر مهره های پشتم نی لبک می زند درگیری های روزمرۀ یک انسان با خلوت خودش و تفکرات او دربارۀ جنگ و عذاب وجدانی بود که گریبانش را گرفته بود. کار با ریتم خوب و سیالش شروع شد و تا پایان هم این ریتم را حفظ کرد. فضا سازی کار و رنگی که برای دکور انتخاب شده بود می توانست کمی با دقت و اغماز بیشتری به حد مطلوب خودش دست یابد. کارگردان این کار می توانست با توجه به متن قوی و در عین حال ملموس نویسنده بیشتر از بدن بازیگرانش استفاده کند و با این خصوصیت قسمت اعظمی از نمایش نامه را اجرا کند اما آن طور که باید و شاید کار نکرده بود. بازی دو بازیگر مرد و زن نمایش در حد مطلوب خودش اجرا شد ولی در پاره ای از اوقات دیده می شد حرکات بازیگر مرد تقلیدی از یکی از بازیگران بزرگ ایران می باشد و اما بازیگر سوم این کار، به پخته گی بازیگر مرد و زن نرسیده بود و فضای این بازیگر با دو بازیگر دیگر فرق می کرد. ولی در کل، کار از چارچوب خوب و قابل قبول برخوردار بود و من به این گروه اجرایی خسته نباشید می گویم و آرزو می کنم که این گروه را در جشنواره های دیگر کاشان هم ببینم.

منصور قربانی متولد 1352 از شهرستان اصفهان، نویسنده و کارگردان بیش از 20 نمایش و شرکت در جشنواره های مختلف فجر، آئینی سنتی، ایران زمین و جشنواره های سراسری و استانی و منطقه ای و اجراهای متفاوت عموم، 10 سال پژوهش بر تعزیۀ ایران

تضاد فکری دو برادر در برابر موضوعات روز و حتی تعدادی از آئین ها و سنت ها و در پایان همفکری و همسان شدن اندیشه های آن دو 

نگاه مذهبی نویسنده و لذتی که از قصه و نمایشنامه می بردم و از طرف دیگر رفاقتی که با نویسنده داشتم 

هنر بی ادعا و ساده و بی ریا اما مدعی تراش 

بدلیل عدم دسترسی به کارگردان این نمایش، آقای احسان جانمی تا لحظه تنظیم بولتن، موفق به مصاحبه با ایشان نگردیدیم که بدینوسیله از خوانندگان محترم پوزش می طلبیم.

... به امکان در می آید تا پوست باشد، مشک می شود و راهیِ صحرایِ کربلا شود. نمایشنامۀ “نقل سرخ” روایت یک مشک است از به امکان درآمدنش تا آنجا که در صحرای کربلا از دست حضرت ابوالفضل (ع) بر آب می افتد. موجودات در آیئن های ابراهیمی از خاک بر می آیند و به خاک باز می گردند. در اجرای “نقل سرخ” همه چیز در خاک اتفاق می افتد و تنها امام حسین (ع) در بیرون از این دایرۀ خاکی توسط نور سبزی نشان داده می شود. نگاه نمایشنامه نویس به واقعۀ کربلا از زاویۀ بسیار جدیدی است و کارگردان به درستی از عنصر خاک در اجرا استفاده می کند. تا هم از منظر معنایی (که اشاره شد) و هم از منظر ساختاری اجرایی درست و همگن ببینیم. روایت به خوبی بدون مداخلۀ بیش از اندازۀ بازیگر شکل می گیرد. بازیگر هیچ گاه از روایت پیشی نمی گیرد و همراه با روایت حرکت می کند. اما ریتم کند یا اجرای یک نواخت بازیگر در بعضی از لحظات نمایش باعث کسالت می شود. موسیقی نمایش تنها در خدمت احساسات تماشاگر است و به فضا سازی نمایش کمکی نمی کند. بلکه در لحظاتی به فضای نابی که توسط بازیگر و کارگردان به وجود می آمد ضربه می زند. در پایان تلاش گروه اجرایی به دلیل نگاه جدید شان به این واقعۀ مقدس و در خور تأمل قابل تقدیر و تشکر است. 

بر اساس نمایشنامۀ بر پهنۀ دریا اسلاومروژک است. مرژوک متولد لهستان است و تا سن 29 سالگی از موطنش خارج نشد او کارهای حرفه ای دیگری در کنار نمایشنامه نویسی انجام می دهد. از جمله روزنامه نگاری و کشیدن کاریکاتور... دو واقعه در زندگی مروژک بر نمایش های او تأثیر گذاشته است:.اول: دیکتاتور بودن حکومت لهستان و مهاجرت مروژک به کشورهای اروپایی.

دوم: کاریکاتوریست بودن میرژوک.

مورد اول در محتوای اکثر کارهای مروژک به آن پرداخته شده است. روابط قدرت و انسان ها و مورد دوم در شخصیت پردازی و ساختار نمایشنامه او تأثیر بسزایی داشته است. نمایشنامه های مروژک اکثراًدر ژانر گروتسک و طنز سیاه قرار می گیرد. 

چرای اول نگارنده از دست بردن در متن و تعویض اسم نمایشنامه است. چرای دوم: پخش فیلم در آغاز تئاتر است و مانور آدم خوارها در سالن است. در هنر و مخصوصاً هنر تئاتر همه چیز فشرده و نشانه پردازی می شود تنها می توان با صدای هل هلۀ آدم خوارها از پشت صحنه فضای نمایش را قابل انتقال کرد. در همین زمینه می توان به دکور انباشته شدۀ نمایش اشاره کرد، که هیچ کمکی به فضای نمایش نمی کرد و چرایی بودنش تا پایان نمایش در ذهن نگارنده ماند. 

تلاش کارگردان در غیر متعارف کردن فضا در بازیگرها و میزانسن و فضای کل تئاتر به چشم می آید که البته بخش عمده ای از نا متعارف بودن فضا به “گروتسک” بودن نمایشنامه پهنۀ دریا وام دار است. نامتعارف بودن فضا باید (چنان که در نمایشنامه مروژک وجود دارد) در روابط بین شخصیت ها وجود داشته باشند نه با تیپ سازی و صدا سازی های که تا پایان هم علت آن برای نگارنده مشخص نشد. نباید حجمه ای از وسائل و کارهایی را به نمایش خود سنجاق کنیم تا به قول خودمان تماشاچی لذت ببرد و همیشه ثابت شده که تماشاچی را این نوع اعمال شاید بخنداند اما لذت نمی برند، زیرا لذت بردند پدیده ای فراتر از خندیدن است. 

در پایان به گروه اجرایی خسته نباشید می گوییم و امید داریم با تفکر و شناخت بیشتری راه خود را بپیمایند (انشاء الله)

بارها و بارها از خود پرسیده ام که چه می شود یک انسان در قالب یک بازیگر یا کراگردان یا نویسنده یا نقاش و یا هر هنر دیگری مرزهای زمان و مکان را در می نوردد و برای همیشۀ زمانها و مکانها محبوب و دوست داشتنی بر زمان می گردد چه می شود و کدامین اکسیر جاودانگی آنها را از قالب فانی به موجودی باقی و همیشگی تبدیل می کند؟ کدامین راز و رمز است که مثلاً جمشید مشایخی را برای همیشۀ ادوار در قلب و جان و مردمان این سرزمین قرار می دهد تا اینکه سال گذشته در شب اختتامیۀ سومین جشنوارۀ تئاتر مهر که افتخار اجرای آن را به عهده داشتم استاد مشایخی را زیارت کردم و قصد داشتم این سئوال را حضوراً با ایشان در میان بگذارم و راز ماندگاریشان را از خودشان بپرسم همینکه در محوطۀ بیرونی فرهنگسرا ایشان از ماشین خود پیاده شدند و بنده برای استقبال و خوش آمد گویی به سوی ایشان رفتم برای ادای احترام به همۀ هنرمندان خم شدم تا دستان ایشان را ببوسم اما ایشان نه تنها اجازه ندادند بلکه بسیار هم ناراحت شدند و فردای اختتامیه در اتاق مدیریت فرهنگسرا وقتی قصد اهداء هدایایی جهت تشکر از حضور ایشان در جشنواره را داشتم خالصانه و صادقانه از تأسیس یک صندوق تعاون جهت کمک حال و پرداخت وام به هنرمندان کاشانی سخن می گفت و حتی خواستار آن شد که هدایای خود را به این صندوق اهدا کند و عجباً آنکه در همان زمان عده ای از عوامل بعضی کارها بر سر جوایز جشنواره در راهرو فرهنگسرا داد و فریاد راه انداخته بودند و آنجا بود که فهمیدم راز جاودانگی و ماندگاری استاد مشایخی چه می تواند باشد به راستی تعهد و تواضع و فروتنی مهمترین سرّ ماندگاری اهل هنر و قلم و اندیشه است. تو می توانی بازیگر خوبی باشی ولی نمی توانی هنرمندی محبوب و جاودانه باشی اگر در هنری تعهد و در رفتارت تواضع و فروتنی و صداقت با مردم وجود نداشته باشد. 

بالاخره بعد از گذشت 3 روز از جشنواره رضایت را در چهرۀ تماشاچیان دیدیم (الحق و الانصاف کارهای زیبایی بود).

این جریان بولتن هم برای خودش قصه ای شده... یک روز مطلب دیر می رسد، یک روز... دیروز هم که جمعه بود و چاپخانه تعطیل. (به جان خودمان آماده کرده بودیم)

به علت تغییر ساختار سالن مهرگان و شکل پلکانی آن مشکلاتی برای تماشاچیان ایجاد شده و انگار تا تلفات ندهد بی خیال نمی شوند. (خدا نکند...)

انگار این سمت نگهبانی طلسم شده است، آقای ارزنده که تصادف کرد آقای میانه ساز به جای او آمد که ایشان هم متأسفانه تصادف کرد، ما برای هر دوی آنها آرزوی بهبودی داریم. (آمین)

طرح: علی آهنگر

ارسال 1361 جمعی از هنرمندان تئاتر کاشان پس از اجرای موفقعیت آمیز چند نمایش و ضرورتی که احساس کردند گروه تئاتر فجر کاشان را پایه گذاری نمودند. محسن خسروی، احمد صابر طحان، عباس پوران، وحید خسروی، سید امیر نقشه چی، محسن بلندیان، سید جواد موسوی، ماشاء ا... یزدانی، احمد رضا شعبانی، اصغر خاری، حسین مصفا، محسن محبوبی، حمید صباغی و... از فعالین تئاتر آن روز کاشان و اعضای اولیۀ آن گروه بودند. نمایش های “حصار در حصار”، “قلعه”، “احتضار”، “جنگ حیدری - نعمتی”، پرده برداری، آشتی، سفر سبز در سبز و... که عمدتاً در سالن امیرکبیر کاشان (که اکنون تبدیل به پاساژ ملت شده) اجرا و به استقبال فراوان مردم مواجه می گردید. با این گروه عزیزانی همچون محمد شاطری، اکبر صالح آبادی، عباس محسنی، امیر عدالت، نیز همکاری داشتند. گروه تئاتر فجر در دوران دفاع مقدس و جنگ تحمیلی نمایش هایی را در جبهه های نبرد حق علیه باطل اجرا نمود از سال 1364 با پیوستن افراد جدیدی به این گروه از جمله آقای بهمن صادقپور از بازیگران با سابقۀ تئاتر کاشان و راهیابی تئاتر کاشان به جشنواره های مختلف کشوری مانند تئاتر فجر حرکت ها شتاب بیشتری گرفت. جعفر ولایتی، رضا دلالت، امیر حسین حداد، اکبر سعیدی، محمد رضا حیدری، عباس تیمورزاده، عبدالله قریبی، رضا کریمی، سرکار خانم استادی، سرکار خانم خطیبی از هنرمندان دیگری بودند که به عضویت گروه درآمده و نمایش های چون اسب سفید، پیر چنگی، آن قوم به صبح رفته، کوی آفاق کجاست، ولپن، دیوار، کوراوغلوی چنلی بل، میراث، ضیافت، مضحکۀ صلۀ سلطانی و... به اجرا درآمد. 

اعضای این گروه در اکثر رویدادهای هنری و نمایش های کاشان از جمله برپایی جشنواره های مختلف به طور موثر حضور داشته و در تأسیس و تداوم فعالیت های انجمن نمایش کاشان به خصوص در سال های اولیه نقش فعالی داشته اند به طوریکه در بسیاری از موارد تئاتر کاشان با نام تئاتر فجر و اعضای آن عجین بوده است. این گروه علیرغم تمامی فراز و نشیب ها و ناملایمات و سختی ها توانسته تاکنون قوام و انسجمام خود را حفظ نموده و در این مدت فعالیت خود (حدود 26سال) علاوه بر عرضۀ نمایش در زمینه های دیگر نیز از جمله برپایی مراسم و بزرگداشت ها و کنگره ها و جشنواره ها و رویدادهای موثر فرهنگی شهرستان مشارکت داشته است. به علت وسعت فعالیت ها از سال 74 نام این گروه به گروه هنری فجر کاشان تبدیل شد.

و دهها نمایش دیگر حاصل تلاش این گروه می باشد. در این مدت بسیار هنرمندان تئاتر با این گروه همکاری نموده اند. هنرمندانی چون شهید علیرضا شبانی، شهید زاهدی، شهید امامی، شهید محبوبی، شهید معصومی، مرحوم یوسف اشنوئی، اصغر وطنخواه، مهدی راحمی، سید مجتبی جدی، محمد حمیدی شاد، سعید خسروی، وحید رضا صادقپور، مصطفی شقاقی، مرتضی جهانی، عباس جمالی، رضا غلامزاده خانم ماجدی و...

امید آن داریم مسئولان و مدیران فرهنگی با حمایت از گروه های نمایشی که یکی از پایه های اصلی تئاتر بوده و تقویت نمودن آنها به بنیاد نمایش در کاشان کمک نمایند.        

      

در سومین روز از برگزاری چهارمین جشنواره سراسری تئاتر مهر کاشان کارگاه آموزشی تخصصی بیان بدنی  با حضور فعالان عرصه نمایش و تئاتر در فرهنگ‌سرای مهر سازمان رفاهی تفریحی شهرداری کاشان برگزار شد.

در این کارگاه آموزشی تخصصی که با حضور رضا آحادی کارشناس ارشد کارگردانی نمایش تشکیل شد بیش از 50 نفر از 

علاقه‌مندان با مفاهیم و مقدمات بازیگری به صورت بنیادی‌تر آشنا شدند.

تاثیر و اهمیت بیان بدنی بازیگر و جایگزینی زبان تصویری به جای زبان گفتاری از مباحث ارائه شده در کارگاه آموزشی تخصصی  بیان بدنی بود.

رضا آحادی فوق لیسانس کارگردانی نمایش است و بازی در فیلم‌های سینمایی نان عشق و موتور هزار، مکس، لاک پشت‌ها، بازی در فیلم‌های تلویزیونی کسوف، سرقت، کیلومتر 14، سیم آخر ، بازی در سریال‌های تلویزیونی مدار صفر درجه،

 سال‌های برف و بنفشه ، مامور بدرقه و ایفای نقش در تئاتر‌های هشتمین سفر سند باد، دیوار، سو و شون، سه خواهر، برابری و برادری، عشق شفا بخش وحریم را در کارنامه هنری خود ثبت کرده است.

ارتقاء سطح علمی هنرمندان عرصه تئاتر و نمایش و همچنین آشنایی و آگاه‌سازی آن‌ها با مفاهیم بیان بدنی در تئاتر از اهداف برگزاری این کارگاه آموزشی تخصصی اعلام شده است.

چهارمین جشنواره سراسری تئاتر مهر تا 23 مهر ماه به میزبانی سازمان رفاهی تفریحی شهرداری کاشان در فرهنگ‌‌سرای مهر برگزار می‌شود.